Adiussiatz brave monde
Un, dos, très, un, dos, très ta la la la ta
« Sabiá pas que fasias la Star Ac ». Quò es çò que me disset la Celina (l’ajuda de ma classa l’an passat) quand l’i ai envoiat las videos e audios de la còla. E es un pauc vrai (lo budget en mens e los quilometres, e l’accordéon de Xavi, en mai).
Si anetz vers la sala Aprene 1 veretz que dançar e chantar fan partits de la vita vitanta de la formacion. Quò es una ambiança plan agradiva. E son pas daus detalhs, mas daus biais d’entrar dins la lenga e de parlar mai. Sei a la debuta de la formacion de calandrina e faguí una annada de novelària. Avant sabiá pas dire un mot, entre dins un monde noveu. Pòde dire sens esitar que quela experiença me faguet frotjar e frotajarai enquera. La lenga es un grand desfi sus lo chamin, tan coma la dança « descobraire », e tot quò-quí m’agrada. Quela comparason es pas una digression que fin finale sei dins la dança coma dins la lenga : emb la mesma enveja d’apréner e la mesma frustracion que pòde pas enquera m’exprimir dins la bocha ni mai dins lo còrs. Urosadament los chants e la musica me pòrtan.
Quitament si quò m’empaicha pas de romar, vòle dire mercés, sei contenta d’èsser aici emb una brave còla. Me lança dins lo banh coma una calandreta pren sa volada dins lo ciau. Siretz benleu estonatz de legir quela expression, mas cerchatz pas dins vòstra memòria que vene nonmàs de l’inginjar, quò es pas dau lemosin, mas sei pas ‘nada cerchar tròp luenh. Espere transmettre la beluga coma los dròlles transmeten lo rire e la jòia e coma las mans tendudas fan daus ponts.
Potons, e vos dise au còp que ven.
Precilià Chassagne emb l’ajuda Clara Wendling

