La Beluga

Eras istòrias que son de pertot, dens eths jòcs vidèos, eths libes, eth cinèma, eth teatre,
l’imaginària… Alavetz, perqué aimam tan eras istòrias ?

Eras istòrias nos accompanhan tot au long d’era nòstra vida. Tanlèu èra nòstra enfància mai tendra ath temps d’eth jàser dab un conte contat avant de dromir (e cric e crac qu’ei accabat), un filme guerdat en familha eth sèr, un libe descovert ara escòla, un jòc videò o incarnam un eròi. Pertot tot ath long d’era nòstra joenessa e d’era nòstra vida eras istòrias nos acompanhan e nos permeton de viatjar shens mudar d’en çò de l’ostau.

Eras istòrias que son tanben un mejan de s’escapar e de deishar vagabondejar nòstra imaginacion. Un libe nos pòt hèr descobrir un monde fantastic shens nos monstrar dirèctament çò que conteng çò qui nos deisha alavetz imaginar e inventar eths personatges, eths paisatges e eras situacions. Ath contrari dens eths films, eths jòcs videòs o ath cinèma eras imatges nos permeten de se plonjar dirèctament dens l’istòria shens poder deishar eth nòstre imaginari inventar eths personatges e eths paisatges, qu’ei ua istòria mas concrèta.

Eras istòrias occitanas aucupan tanben ua plaça importanta. Que hèn partit d’era tradicion e deth
folklòre occitan. Transmesas de generacion en generacion, que conten legendas, deths personages, d’eras creaturas fantasticas o tanben deths eveniments ligats aths vilatges e aths paisatges d’era region. Aquestes contes permeten de har viure era lenga e era cultura occitana tot en conservant ua partida d’era memòria locala.

Finalament, si aimam tant eras istòrias, qu’ei dilheu en pormor que nos hèn arríser, plorar, sonejar,
descobrir, pensar, viure mantuas vidas en ua sola e quauques còps créisher.
Alavetz eth còp venent quan ovriretz un libe o guerdaretz un filme o començaretz un navèth jòc
videò vos pausaretz era question : Quau istòria voi viure aqueste còp ?

Ethan Lhez amb l’ajuda de la còla Aprene-1